Share

So, so very cold

View previous topic View next topic Go down
AuthorMessage
Avalanche
Solitary
Posts : 8
Bones : 3

(Sub)species : -
Gender : Female
Age : 3 Years
Avalanche
PostSubject: So, so very cold So, so very cold EmptyMon Nov 11 2019, 20:55

"bah, nog even en m'n komt vriest eraf zo," mompelde Ava. Het was zo vreselijk koud. Een zilte, stevige wind gaf haar het gevoel dat ze geen vacht had om haar magere lichaam te beschermen tegen de vrieskou. De zoute lucht deed haast pijn en bij elke ademhaling vormde haar adem zichtbare wolkjes. Dit was niet haar meest favoriete klimaat, integendeel.
Zuchtend versnelde Avalanche haar tempo. Dit gebied was nieuw voor haar en ze wilde het nog verkennen. Bovendien rammelde haar maag, dus het werd ook eens tijd om een hapje vlees te zoeken. Maar hier leek het uitgestorven, dus dat was niet echt veelbelovend.
Maar was het echt uitgestorven? Een geluid trok haar aandacht. Waren dat voetstappen? Haar oren stonden gespitst, alert nu. Het leek op voetstappen. Maar zwaarder dan van een haas of een ander prooidier, die ze hier ook niet zo gauw verwachtte. Kalm, maar alert wachtte de wolvin af. Wie was daar..?
Back to top Go down
Ivar
Solitary
Accounts : Ivarr
Posts : 58
Bones : 12

(Sub)species : -
Gender : Male
Age : 2 years of joy
VA : Cole Sprouse

Partner : Fight so dirty, but your love's so sweet... Talk so pretty, but your heart got teeth
Ivar
PostSubject: Re: So, so very cold So, so very cold EmptyFri Dec 06 2019, 15:31

 Ondanks de koude weersomstandigheden had Ivar zich begeven naar het strand tussen de fjorden van Canavar. De reu had zich op zijn gemakje gesetteld op één van de grotere stenen op het strand. Zijn blik staarde daarbij  naar voren, waar hij de omgeving op zich opnam. Het was niet alsof hij het nog nooit had gezien, integendeel; de reu bevond zich al tijden in hetzelfde omgeving, naar zijn weten was hij hier zelfs geboren. Het uitzicht had hem in al die tijden echter nog nooit verveelt, waardoor hij geregeld eens een momentje voor zichzelf nam. Natuurlijk had hij ook wel af en toe een uitstapje naar buiten gemaakt, al wist hij de weg altijd weer terug te vinden. Dit gebied voelde voor hem als thuis; een plek waar hij zich prettig en veilig voelde. Zodoende had hij ook besloten om hier te blijven, al gaven de verhalen die hij vroeger van zijn vader hoorde, wel de drang om meer van de wereld te gaan verkennen. Misschien dat hij dat later alsnog wel ging doen, wanneer hij ouder (en wijzer) zou zijn. Hij moest toegeven; hij zocht toch iets meer spanning in zijn leven en dat bood Canavar nou niet echt. Of hoewel…

De reu snoof iets anders dan alleen de geur van het strand en water. Het was duidelijk afkomstig van een soortgenoot. Meteen liet hij zijn gedachtes los en scande de omgeving om hem heen. Verderop zag hij iets wits, lichtgrijzig bewegen, de wolf was nog niet eens zo gek ver bij hem uit de buurt. Ivar besloot vervolgens zijn plekje te verlaten en er op af te gaan. Immers zag hij weinig soortgenoten in zijn gebied; laat staan dat ze dan ook nog onbekend waren.

Op een drafje dribbelde hij simpel tussen de stenen door richting de onbekende wolf. Dichterbij komend werd het beeld van de wolf duidelijker, zo wist hij al vrij snel dat het om een wolvin ging van ongeveer zijn leeftijd. Omdat hij haar van achteren benaderende, vertraagde hij zijn tempo wanneer hij dichterbij kwam. Hij merkte namelijk op dat ze hem doorkreeg en hij wou haar niet direct het stuipen op het lijf jagen. Of naja.. waarom zou hij dat niet doen? Een grijns vormde zich op zijn smoel terwijl hij toch wel erg dichtbij was. Even schudde hij zijn kop, “Nee, Ivar laat het” klonken zijn gedachten, toen hij zich toch maar besloot in te houden. “Volgens mij kom jij niet van hier,” begon het gesprek. "Klopt dat?"


Last edited by Ivar on Sat Dec 07 2019, 22:42; edited 2 times in total
Back to top Go down
Jack
Solitary
Accounts : Jack
Posts : 136
Bones : 20

(Sub)species : Iberian
Gender : Female
Age : 2,5 winters
VA : Ciarán Strange

Partner : None yet
Jack
PostSubject: Re: So, so very cold So, so very cold EmptySat Dec 07 2019, 16:24


Life is old there
Older than the trees

One of ol' Canavar's most majestic aspects was its depressing emptiness. The lands were vast and lush and almost ready to be conquered by wolfkind; yet no one except the handful fellows she'd met earlier seemed to realize what potential the land held. Jack wasn't sure what to think of that. She'd never been all too big on the pushy fuss of a pack community- that didn't mean she found the unending plains and mountains and cold skies any more welcoming, however. So after what could have been a story-worthy incident involving a few strangers and a human corpse, Jack had decided to set out to explore the landscapes some more.

And after royal hours of hiking through outrageously annoying, unnecessarily spiky undergrowth, it appeared that she'd finally stumbled upon paradise.

"Holy dirtstains," Jack mumbled as her eyes grew wider. Barely had she pushed another nasty thorny branch to the side or the glorious sight of steep cliffs diving down into silvery water revealed itself to her. "Now that's a spot I could call dibs on." Not that she wanted to start a pack here or whatever; though in an ideal world where things would be different and easier, a family would come close. But the way she thought she liked it wouldn't work anyway. More so because.. she wasn't the first. "Ain't that damn neat.. more forced socialization," she thought to herself, spotting a few cogeners down by the edge of the icy lake. "Still better than nothing."

It only took her a few hops to make it down from the green hill to the more stone and pebble-based shore, along which she walked till the scents of yet another batch of completely unknown wolves were stuck in her nose and she could listen in on their simple exchange.

Quick observation: one male, one female, at least one of them native to the area. Both of them were speaking in a dialect she thought she knew scarcely; the Woodlander's tongue, as her peers used to call it, one that she'd been taught by the old man and a friend they made during their travels. Jack was far from calling herself adept, though she was comfortable enough speaking it when there was no other option. After filling her lungs with a nice gulp of chilly fjord air, she decided to join in and show the strangers her ugly mug.

"Kijk 'ns aan, en daar dacht ik dat deze land verlaten was," grinned Jack. "Hoop dat ik jullie praatje daar niet verstoor?" Maybe she'd gotten a little rusty, but who could blame her? Even her time spend with the oldie had been mostly in the Plain's dialect, because it made it easier communicating with their clients and rivals. Once more she let her eyes run over the strangers, trying the best she could to detect anything noteworthy about them that might assist her in helping or defeating them.. depending on whatever happened next, of course.

Younger than the mountains
Growin' like a breeze
Back to top Go down
Sponsored content
PostSubject: Re: So, so very cold So, so very cold Empty

Back to top Go down
So, so very cold
View previous topic View next topic Back to top
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Canavar :: RPG :: Fjords :: The Beach-
Jump to: